Jakie są przyczyny pogorszenia słuchu?

0 komentów

Utrata słuchu, potocznie określana również, jako głuchota, bez względu na to czy jest nagła, czy stopniowa, powinna skłonić do wizyty u lekarza. Niektóre problemy ze słuchem mogą być bowiem sygnałem, że w organizmie dzieje się coś niedobrego, bo rozwijają się w nim poważne schorzenia, jak np. stwardnienie rozsiane, czy nowotwór.

W większości przypadków głuchota następuje jednak stopniowo. Rzadko diagnozowana jest nagła głuchota, czyli ciężkie odbiorcze zaburzenia słuchu, które rozwijają się w przeciągu paru godzin lub które stwierdza się zaraz po przebudzeniu, aczkolwiek takie przypadki medycyna również odnotowała. W takim przypadku pogorszenie słuchu następuje zazwyczaj jednostronnie i może mieć nasilenie od niewielkiej do głębokiej. Niemniej jednak przyczyny nagłej głuchoty są przeważnie inne niż te powodujące przewlekłą utratę słuchu.

Głuchota – jak do niej dochodzi?

Dźwięki z otoczenia odbierane są przez ucho zewnętrzne, a następnie w postaci fal i za pośrednictwem przewodu słuchowego docierają do ucha środkowego. Tam, dzięki trzem kosteczkom słuchowym – młoteczkowi, kowadełku i strzemiączku – zostają przemienione w impulsy elektryczne. Te z kolei pobudzają receptory słuchowe znajdujące się w uchu wewnętrznym, co umożliwia im przedostanie się, za pomocą nerwu przedsionkowo-ślimakowego, do jąder umiejscowionych w pniu mózgu. To właśnie wspomniane jądra pełnią jedną z kluczowych funkcji, w tym przypadku pośrednicząc w przepływie informacji o bodźcu słuchowym do pierwszorzędnej kory słuchowej znajdującej się w płacie skroniowym. Dysfunkcja któregokolwiek z wymienionych elementów powoduje choroby słuchu, a nawet zaburzenia słuchu fonematycznego u dzieci.

Wady słuchu – przyczyny

Wady słuchu mogą być problemem wrodzonym, będącym efektem dysfunkcji w przebiegu ciąży i chorobą matki uszkadzającą rozwijający się płód, jak np. różyczka, toksoplazma, choroby weneryczne, ale również zażywaniem przez nią niektórych leków lub konfliktem serologicznym. Zaburzenia słuchu mogą być również spowodowane niedotlenieniem lub urazem doznanym podczas porodu. Kolejnym czynnikiem wpływającym na wady słuchu mają mutacje genetyczne.

Zdarza się jednak, że całkowita głuchota albo częściowy niedosłuch i przytłumiony słuch w jednym uchu są efektem oddziaływania wielu czynników odpowiedzialnych za osłabienie prawidłowego funkcjonowania poszczególnych elementów w uchu.

Do najczęściej spotykanych przyczyn zaburzeń słuchu należą:

  • infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze – mowa tu przede wszystkim o powikłaniach wynikających z przebytych chorobach wirusowych, jak różyczka, świnka, ospa wietrzna, grypa, półpasiec i borelioza, a także będących następstwem zapalenia opon mózgowych czy ropnego zapalenia ucha wewnętrznego;
  • uraz mechaniczny – przebicie błony bębenkowej, uraz ciśnieniowy, który miał miejsce podczas nurkowania na dużych głębokościach czy skoków ze spadochronem, a także uraz głowy i towarzyszące mu wstrząśnienie bębenka;
  • uraz akustyczny – nadmierna ekspozycja na hałas powoduje mikrourazy kosteczek słuchowych;
  • zatrucia lekami – niektóre leki wykazują właściwości ototoksyczne, czyli uszkadzające słuch. Mowa tu o: kwasie acetylosalicylowym, niesterydowych lekach przeciwzapalnych, kwasie etakrynowym, chininie, cisplatynie, furosemidzie, wankomycynie oraz aminoglikozydach;
  • zaburzenia krążenia – zaburzenia słuchu mogą również wynikać z chorób naczyń charakterystycznych dla cukrzyków, chorych na miażdżycę i nadciśnienie tętnicze. Choroby te prowadzą do pogrubienia oraz znacznego usztywnienia ścian drobnych naczyń krwionośnych, czego konsekwencją są zaburzenia przepływu krwi bogatej w tlen i składniki odżywcze. W następstwie takich zaburzeń narząd słuchu nie jest odpowiednio dotleniony i odżywiony, a to utrudnia jego funkcjonowanie. Dlatego też w przypadku dysfunkcji naczyń krwionośnych tak ważne jest pierwszorzędne leczenie przyczyn choroby, a dopiero w kolejny etapie ewentualne leczenie wad słuchu z tego wynikających;
  • choroby alergiczne, autoimmunologiczne i rozrostowe;
  • stwardnienie rozsiane i inne choroby demielizacyjne, w przebiegu których uszkodzeniu ulega nerw słuchowy;
  • inne – np. zapalenie nerwu VIII niejasnego pochodzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *